Een zeer betrokken ouder had de behoefte om haar ervaring bij Kinderpraktijk KiddyUp van zich af te schrijven….

Persoonlijk werd ik er even stil van…
Hartelijk dank voor jouw mooie verhaal!

Mirrin

EEN WARM BAD

Het eerste telefoongesprek met Mirrin Leemans van Kinderpraktijk KiddyUp voelt als een warm bad, zeker na de ijskoude douches die we daarvoor hebben gekregen.
Op dat moment is onze dochter bijna 11 jaar en al jaren lopen we tegen allerlei onverklaarbare en tegenstrijdige problemen aan. Ons meisje heeft een enorme werklust, een flinke dosis doorzettingsvermogen en een dijk van een karakter. Ze is ijverig, geconcentreerd en altijd vrolijk. Ze is erg slim, doorziet veel en heeft overal haar eigen creatieve oplossing voor. Ze heeft haar eigen wijsheid.
Tegelijk is daar de tegenstrijdigheid. Het automatiseren van kleuren, rijtjes en tafeltjes gaat erg moeizaam. Rekenen is een erg groot probleem. Haar handschrift is onleesbaar. Op taalgebied heeft ze ook problemen. Ze praat veel maar is verbaal niet sterk. Met haar sterke karakter weet ze een hoop te verbloemen. In de klas vallen haar problemen daarom eigenlijk niet op, pas als ze uitvalt op bepaalde toetsen worden haar problemen gezien. Ieder nieuw schooljaar is de nieuwe juf verbaasd, er is niemand die van onze dochter verwacht dat ze leerproblemen heeft.
Vanaf groep 4 krijgt ons meisje ernstige hoofdpijnproblemen die telkens op school ontstaan en iedere keer heviger worden. De aanvallen volgen elkaar steeds sneller op en ze kruipt dan letterlijk over de grond van de pijn. Even later stellen we ook vast dat ze niet meer groeit. Ze krijgt allerlei onderzoeken bij huisarts, oogarts (vanwege hoofdpijn op school), kinderarts (vanwege hoofdpijn en niet groeien) waarbij we eigenlijk alleen maar dingen uitsluiten, niet vaststellen. Na ieder onderzoek en uitslag zijn we blij dat we weer iets uit kunnen sluiten, maar we schieten er niets mee op. De problemen blijven natuurlijk toch aanwezig want er wordt niets aan gedaan.
We zien ook haar dagelijkse gevecht en frustratie met schoolwerk. De frustraties nemen toe. Het verschil met klasgenootjes wordt groter en haar zelfvertrouwen in het schoolwerk gaat snel bergafwaarts. Ze ziet namelijk zelf heel goed het verschil met andere kinderen. Thuis wordt ze opstandig, tegendraads en zit duidelijk met zichzelf in de knoop. Ze hoort om de haverklap op school: ‘kijk nou eens goed, het staat er toch!’. Maar hoe goed ze ook kijkt, het verandert niets. Ze gaat er niet netter van schrijven of beter van rekenen. De problemen groeien, de stress neemt toe en daarmee gaat haar werk nog verder achteruit. Ons meisje belandt in een negatieve spiraal.
Wij snappen er steeds minder van. Ons sociale, vrolijke, grappige en slimme meiske loopt met de ziel onder haar arm wanneer het gaat om schoolwerk, en wij staan machteloos. Intussen horen we goede verhalen over Kinderpraktijk KiddyUp. Onze interesse is gewekt en we denken dat het onze dochter ook zou kunnen helpen. We herkennen vooral het beelddenken.
We kiezen er echter voor om eerst het reguliere traject te volgen. We laten haar door een psycholoog onderzoeken inclusief een test voor dyslexie. Het verslag wat we daarvan thuis ontvangen is heftig. Onze dochter krijgt een dyslexie verdenking en er wordt vastgesteld dat ze zeer moeilijk lerend tot zwakbegaafd is. Dit verslag lezen en bespreken we eerst thuis met elkaar. Een paar dagen later volgt een gesprek met de psycholoog. Ondanks het heftige verslag gaan we vol vertrouwen naar dat gesprek. We kennen de kwaliteiten van onze dochter. We zijn ervan overtuigd dat we van de psycholoog gaan horen hoe we haar kunnen helpen. Helaas loopt het anders, de inhoud van het gesprek komt keihard aan. Volgens de psycholoog is het zeer ernstig gesteld met onze dochter, en komt het niet meer goed. Wij moeten onze toekomstverwachtingen bijstellen. Ze zal op korte termijn uitstromen naar speciaal onderwijs. Ze kan niet blijven op regulier onderwijs. Volgens hem heeft ze een coach nodig, die haar kan laten inzien dat veel dingen te moeilijk zijn voor haar. Ze zal dat moeten accepteren. Ze mag absoluut niet overvraagd worden. Hij heeft echter geen oorzaak voor de problemen gevonden, er is alleen wederom een hoop uitgesloten. Dus neemt hij daarom aan dat ze een hersenbeschadiging heeft opgelopen bij haar geboorte. Dat is volgens hem de enige denkbare verklaring.
Wauw. Dat komt binnen. In totale verwarring verlaten we de praktijk. Thuis laten we het nog eens even bezinken. Wat heeft hij nu precies gezegd over onze dochter? Zwakbegaafd, hersenbeschadiging? Het klinkt alsof ze gehandicapt is. Wat hebben we allemaal over het hoofd gezien? Wat hebben de professionals en leerkrachten over het hoofd gezien? En alle andere mensen in onze omgeving? We weten even geen raad met alles wat we gehoord hebben.
Het is in ieder geval duidelijk dat ons meisje heel hard hulp nodig heeft. De psycholoog doet daar een voorstel voor, maar wij volgen ons gevoel en leggen contact met KiddyUp. We leggen uit wat er is gebeurd en voor het eerst voelen we, horen we, merken we aan alles dat we nu eindelijk iemand spreken die onze dochter wel snapt. Het wordt ons snel duidelijk dat ook beelddenken een gevolg is van diverse factoren. In hoog tempo vertelt Mirrin over reflex integratie, fixatie disperatie (visuele disfunctie), kruisbewegingen, leren in beweging en de relatie naar beelddenken. Maar ook de verwarring tussen fixatie disperatie en dyslexie wordt toegelicht, en het wordt duidelijk dat hoofdpijn en groeiproblemen vaak horen bij bovenstaande problemen.
Ons meisje moet natuurlijk nog onderzocht worden, maar het lijkt er sterk op dat we eindelijk op het goede spoor zitten. Het zou wel opeens heel veel verklaren. Alles eigenlijk. Stel dat het klopt, dan is het heel goed nieuws. In tegenstelling tot eerdere berichten kan dit allemaal verholpen worden met de juiste hulp en training. De woorden van Mirrin galmen nog lang na: ‘vertrouw altijd op jullie intuïtie als ouders. Een kind met een laag IQ straalt het uit. Als een kind dat niet uitstraalt dan zit het met dat IQ echt wel goed. Als die uitslag voor jullie schokkend is, dan is de kans groot dat die uitslag ook niet klopt.’
Er ligt nog een hoop te doen, want de aannames van de psycholoog kunnen we ook niet zomaar naast ons neerleggen. Onze huisarts helpt waar hij kan, alle deuren gaan open en snel ook. In een ontzettend hoog tempo wordt onze dochter helemaal onderzocht. De boodschap waar wij mee naar huis zijn gestuurd is niet niks. De kinderneuroloog, neuro-psycholoog en audiologisch centrum sluiten gelukkig al snel uit dat er sprake is van een hersenbeschadiging. Tot onze opluchting wordt snel duidelijk dat de conclusies en aannames van de psycholoog allemaal voorbarig en onjuist zijn.
Toch is zijn onderzoek wel ergens goed voor geweest, want iedereen is wel ineens wakker. School, huisarts, kinderarts en niet te vergeten wijzelf. Vanaf ‘het verslag’ wordt ons meisje overal op handen gedragen en geholpen. Kennelijk is deze schok ook voor ons nodig, nu schakelen we eindelijk de juiste hulp in die ze nodig heeft.
Ons gevoel zegt dat we bij KiddyUp op het goede spoor zitten, maar dat moeten we nog wel definitief vaststellen. Wel is ons gevoel nu al veel anders. De psycholoog benadert het hele verhaal vanuit de onmogelijkheden en beperkingen van onze dochter. KiddyUp draait het om en benadert onze dochter vanuit haar kwaliteiten. Er wordt vooral nadruk gelegd op wat ze wel kan. Dat is op zich al een verademing.

De onderzoeken en het vervolgtraject van KiddyUp worden vanaf nu bijgehouden in een maandelijkse update.

Volg hier de persoonlijke ervaring van een ouder…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera